Mijn telefoon loopt leeg en ik loop vol,
ik wil stilstaan, maar ik hol.
Ik moet nog dit en ik moet nog dat,
ben het ondertussen meer dan zat.
Maar nu, nu neem ik de tijd,
die anders ongemerkt door mijn vingers glijdt.
Tijd, het is een kostbaar iets,
het is gratis en het kost je niets.
Je weet niet hoeveel tijd je wordt gegeven,
het goed te besteden is mijn streven.
Daarom is af en toe stilstaan een must,
dan kun je opladen en krijg je weer rust.
Maar houd je niet te lang koest,
want zoals het gezegde luidt: rust roest.
Blijf in beweging, laat je bloed stromen,
leef je eigen leven en blijf vooral dromen.
MvdS
november 2025